واژه های اسطوره ای

 

بدون تردید واژه های عبری ، ایسرائل و یهودی برای بسیاری از یهودیان جهان کلماتی آشنا هستند . در واقع این سه اسم ( عبری ، ایسرائل و یهودی ) همگی واژه های منسوب به نسل اجداد ما ( ابراهیم ، اسحق و یعقوب ) می باشند . که در طی زمان به واسطه شرایط اجتماعی و اقلیمی شکل پیدا نموده اند ، با این وجود پس از گذشت بیش از چهار هزار سال هنوز این اسامی ، در فرهنگ ادبیات جامعه بشری کم و بیش رایج می باشند . ضمن آنکه هر سه واژه دارای یک معنا و مفهوم بوده و آن نشانگر زبان ، دین و هویت یک ملت باستانی می باشد .

عبری عبرانی:

lech lechaبا استناد بر کتاب مقدس پاراشای لخ لخا فصل دوازدهم خداوند به اوراهام ( که در آن ایام « اورام » نامیده می شد ) دستور داد که زادگاه خود را ترک کرده و به سرزمینی که بعداً اعلام خواهد کرد هجرت نماید . " اوراهام " همراه با همسرش " ساراه " ، لوط برادر زاده اش و دیگر افرادی که آنها را با توحید آشنا ساخته بود به کنعان عزیمت نمود . اما به جهت قحطی در کنعان ، اوراهام (ابراهیم) و خانواده اش مجبور شدند به مصر کوچ کنند . پس از مدتی دوباره به کنعان مراجعه نمودند ، سپس لوط راهی سرزمین « سدوم » شد و اوراهام در صحرای « مهمره » ساکن شد . به روایتی این سفرها و جا به جایی های او باعث گردید ، در آن دوران مردم به اوراهام شهرت “عبری” بدهند طبق شواهد موجود در کتاب مقدس ، چون اوراهام همواره از گذرگاه فرات (پرات) درگذر بود ، کنعانیان وی را به “عبرانی” ملقب نمودند و از آن به بعد این لقب در خاندان اوراهام باقی ماند . نیز همچنین در نزد مصریان و سومریان این نام معروف گشت .
واژه عبری در فرهنگ لغات یهود به معنای عابر ، رهگذر و عبوری بیان شده است ، نیز همچنین کلمات عبری و عبرانی از کلمه عابر مشتق شده است . در سفر برشیت پاراشای لخ لخا فصل چهاردهم آیه سیزدهم در ارتباط با واژه عبری این گونه اشاره شد . آن رهایی یافته آمد و به « اورام عبری » اطلاع داد . وی در بلوط زارهای مهمره اموری که برادر اشکول و برادر عائر است ساکن بود و ..........
ناگفته نماند ، حتی بعد از خروج قوم بنه ایسرائل از مصر طی چهل سال اقامت و جا به جایی در بیابان ، به ویژه هنگام عبور نمودن آنان از میان قبایل صحرانشین ( هر از گاهی به دلیل داد و ستدی که ما بین ایشان انجام می گرفت ) اغلب اهالی صحرا قوم بنی اسرائیل را با نام "عبری" با "عبرانی" می شناختند . بهر تقدیر لقب « عبری » و « عبرانی » از دوران اوراهام برای خاندان و نسل بعد از او ( فرزندش اسحاق و یعقوب ) شکل گرفت و مدت ها تا سده اول خروج قوم بنی اسرائیل از مصر واژه ( عبرانیان ، عبرانی ، و عبوری ) از شهرت های اصلی این قوم محسوب می شده ، ضمن آنکه زبان رایج بین این قوم را که یکی از قدیمیترین زبانهای بجا مانده دنیا شمرده می شود عبری نامیده اند .

ایـســرائل:

کشتی حضرت یعقوب با فرشتهدرباره واژه ایسرائل ، اولین بار در کتاب مقدس سفر برشیت پاراشای « ویشلخ » فصل سی ودوم این گونه به آن اشاره شده . سرانجام یعقوب پس از ترک " لاوان " به سوی حبرون و بئرشبع خانه پدری خویش براه افتاد ، ضمن آنکه از روبروئی و احتمال درگیری با برادرش « عساو » شدیداً مضطرب و نگران بود . اما با تدابیری که اندیشیده بود ( با اهدای هدایای در گروههای مجزا و پیاپی ) امیدوار بود ، هنگام روبرو شدن با عاو خشم دیرینه وی فروکش کند و از فکر انتقام از یعقوب منصرف شود . پس از پیمودن مسافتی یعقوب خانواده و مایملک خود را از رودخانه « یبوق » عبور داده ، خود در سوی دیگر رودخانه در تنهایی و تاریکی شب باقی ماند .
در آن شب مردی غریبه به نزد وی ظاهر گردید و تا سحرگاه با یعقوب گلاویز بوده ، و با او به تقلا و کشتی پرداخت . یعقوب با وجود صدمه دیدن پایش باز هم قادر گردید تا با اسیر نگاهداشتن او (فرشته) از وی طلب برکات نماید . در اینجا بود که فرشته خداوند ، نام "یعقوب" را به "ایسرائل" مبدل نمود ، زیرا که وی را عظیم و مقرب درگاه الهی خواند و به او گفت نظر به اینکه با فرشته و یا انسانها کشمکش داشتی و پیروز گشتی دیگر نامت "یعقوب "گفته نشود مگر "ایسرائل" ، یعقوب نیز آن محل را « پنی ال » به معنای رخسار الهی نام نهاد زیرا که در آن محل روحش در برابر فرشته الهی استقامت نمود و با خود گفت فرشته ای را رو در رو دیدم و جانم رهایی یافت .
نیز در سفر برشیت پاراشای ویشلخ فصل سی و پنجم اشاره شده ، چندی بعد یعقوب به همراه خانواده اش به « بت ال » کوچ نمود ، در آنجا مذبحی به پیشگاه مقدس الهی بنا نمود . فرشته خداوند مجدداً بر او ظاهر گردید و یعقوب را در «بت ال» برکت نمود و دوباره به او گفت : نامت "یعقوب" است دیگر بار نامت "یعقوب" خوانده نشود بلکه نامت "ایسرائل" خواهد بود . پس نامش را "ایسرائل" گذاشت . خداوند به او گفت من قادر مطلق هستم آن سرزمینی را که به ابراهیم (اوراهام) و اسحاق بخشیدم به تو و نسل بعد از تو خواهم بخشید .
در فرهنگ لغات یهود واژه ایسرائل ترکیبی از دو بخش « ایسر » به معنای وزیر و صدراعظم و بخش دیگر « ائل » یا « ئیل » یکی دیگر از اسامی خداوند می باشد به عبارتی کلمه « ایسرائل » نام دیگر حضرت "یعقوب" و به معنای وزیر و یا صدراعظم خداوند می باشد . از آن به بعد نام حضرت یعقوب به ایسرائل تغییر یافت از این رو به نسل بعد از یعقوب (فرزندان و نوادگان) بنه ایسرائل گفته می شود . امروز یهودیان جهان خود را بازمانده نسل یعقوب و (یکی از دوازده اسباط) می دانند .
نیز همچنین در قرآن بارها به بنی اسرائیل اشاره شده ، ضمن آنکه در چندین آیه از حضرت یعقوب با نام اسرائیل نام برده شده است . به عبارتی با استناد بر توراه معنی دیگر ایسرائل نام دیگر یعقوب و نیز نسل بعد از او قوم بنی اسرائیل مشتمل بر 12 سبط (دوازده فرزندان پسر حضرت یعقوب) میباشند و آن عبارتند از :
1- رئوبن 2- شمیعون 3- لوی 4- یهودا 5- دان 6- نفتالی 7- گاد 8- آشر 9- ایساخار 10- زبولون 11- یوسف 12 بنیامین
خانواده حضرت یعقوب یا قوم بنه ایسرائل از 12 سبط یا قبیله تشکیل شده اند بعد از خروج از مصر ، این قوم به جهت قبول مسئولیت های شرعی به سه طبقه کوهن (کاهن) ، لوی و ایسرائل تقسیم شدند .
طبقه کوهن از نوادگان اهرون (هارون) و طبقه لوی از نوادگان لوی یکی از اسباط قوم و چهارمین فرزند یعقوب و طبقه ایسرائل از سایر اسباط یهود می باشند .

یهودی :

پس از ورود قوم بنی ایسرائل (دوازده اسباط حضرت یعقوب) به سرزمین موعود در سال 1262 قبل از میلاد (دهم ماه نیسان در سال چهل و یکم پس از خروج از مصر) ، بعد ها به واسطه بی خردی سران قوم و با بروز اختلافات بین اسباط (قبیله ها ) دو سبط یهودا و بنیامین در سال 812 قبل از میلاد این دو سبط در شمال سرزمین مقدس حکومت مستقلی را به نام کشور « یهودا » تشکیل دادند ، نیز ده سبط دیگر هم در جنوب به طور مستقل حکومت ایسرائیل را بنا نمودند ، به عبارتی عملاً سرزمین مقدس به دو بخش کشور « ایسرائیل » و « یهودا » تقسیم گردید .
در سال 384 پیش از میلاد کشور پادشاهی « یهودا » که بخش بزرگتری را تشکیل می داد و در آن دوران باقیمانده قلمرو قوم بنه ایسرائیل در سرزمین کنعان را تشکیل داده بود توسط حکومت بابل (بخت النصر) در معرض یورش نابود کننده ای قرار گرفت . اورشلیم پس از دو سال و نیم مقاومت سقوط نمود ، ویران گشت و به آتش کشیده شد نیز همچنین آئین عبادت در بیت همیقداش پس از 412 سال از شروع پادشاهی «سلیمان نبی » پایان گرفت . آخرین پادشاه کشور یهودا « شلمو اخیقام » بدست « یشمائل بن نتییا » به قتل رسید وجمع کثیری از ملت به اسارت (گالوت) بابل برده شدند .
ناگفته نماند مشابه همین بحران در سال 241 پیش از میلاد ، به عبارتی 133 سال قبل از آنکه ملت « یهودا » به گالوت بروند . در بخش شمالی سرزمین مقدس برای گشور ایسرائیل که از ده سبط تشکیل یافته بود رخ داد و ظرف کمتر از یکسال حکومت کشور ایسرائل ابتدا (سبط نفتالی) مغلوب « سنخریب » پادشاه آشور شد . سپس در سه مرحله طی مدت 24 سال 9 سبط دیگر شکست خوردند و به گالوت آشور برده شدند .
به هر تقدیر جمع کثیری از قوم بنه ایسرائل از دو کشور یهودا و ایسرائل به عنوان برده وارد سرزمین آشور و بابل (گالوت) شدند . از آنجائیکه اکثریت آنان تابع کشور یهودا بودند و آن دوران زادگاه هر فرد (پس از نام پدر) نوعی شهرت محسوب می شد ، اسرای تازه وارد را منسوب به کشور زادگاهشان (یهودا) نامیدند و به مرور از همان دوران واژه "یهودی" و "یهودائی" شکل گرفت .
واژه یهود برگرفته از نام اعظم خداوند (یود ، ه – واو – ه ) می باشد . معنای آن در فرهنگ لغات عبری به معنای مردمان خدا ، به کسانی اطلاق می شود که قوانین خداوند را باور داشته باشند ، به عبارتی بدان معتقد و مؤمن باشند . ضمن آنکه واژه یهودی برگرفته از نام « یهودا » چهارمین فرزند حضرت « یعقوب » و همسر اولش « لئا » بوده ، لئا از آن جهت این نام را انتخاب نمود زیرا بر این باور بود که ( با درنظر گرفتن معنی آن ) با داشتن چهار فرزند پسر ، خواستار قدردانی و سپاسگذاری از نعمات خداوند بود که به او ارزانی داشته است .
نیز همچنین در آخرین روزهای زندگی حضرت « یعقوب » هنگامی که یعقوب پایان روزهای عمرش را نزدیک می دید تمامی فرزندانش را فرا خواند و خطاب به هر یک دعای خیر (برکات) نمود . او ضمن اشاره به خصوصیات " یهودا " این چنین گفت ، برادرانت پیرو عظمت تو خواهند بود (تمامی پادشاهان بنه ایسرائل از نسل یهودا بوده اند) و فرمانروائی (ملتها) نسل «یهودا» را تا زمان آخرت « ظهور ماشیح » ترک ننماید . نیز همچنین یعقوب اشاره نمود ، حاصلخیزی و فراوانی اراضی سهمیه « یهودا » خواهد بود .
در تلمود اشاره شده که بین خداوند و یهود رابطه ای صمیمی و ناگسستنی وجود دارد و بر همین اساس در کتاب مقدس سفر شموت آیه 29-3 نقل شده ، ذات قدوس متبارک به قوم بنه ایسرائل چنین فرمود ، من خدای همه عالم هستم و لکن نامم را فقط بر شما نهاده ام زیرا مرا خدای بت پرستان نمی خوانند ، بلکه خدای ایسرائل شناخته شده ام .

منابع مورد استفاده :
باورهای اسطوره ای یوسف ستاره شناس

 

 

 

 

 

 

 

 

-
 


همچنین مقالات دیگر را بخوانید :
 


 مجموعه های سایت
7DORIM

 

واژه های اسطوره ای
واژه کلیمی
کتوبا
کتوبا در سیر تاریخ
طرح های متفاوت کتوبا
قدرت حرف ט  ( تت )
قدرت حرف ח  (خت)
قدرت حرف ז (زئین)
قدرت حرف ו
قدرت حرف ה
قدرت حرف ד
قدرت حرف ג (گیمل)
قدرت حرف ב ( بت )
قدرت حرف א ( آلف )
بریت میلا
تلمود
یائین
شوفار
شبات
تفیلین
استخراج تقویم عبری
نحوه استخراج اوقات شرعی تفیلاها
منورا
بيت المقدس
مزوزا
کبالا
سفیروت یا صفات ملکوتی
گاه شمار یا تقویم
هفطارا
عدد هفت
عدد ده و نقش آن در فرهنگ یهود
گزینه های عدد «ده» در باورهای یهود
تورات و گزینه های دیگر عدد «10»
حروف عبری و نقش آنها در فرهنگ یهود
ریمونیم
بررسی الهیات شر در یهود
ستاره ماغن داوید
سفارادی ها و اشکنازی ها
سير شكل گيري و تدوين احكام در يهود
صیصیت
شفا بخشی در یهود
شاهین توراه
فارسيهود میراث یهودیان ایران
کسوف -نمایش قدرت الهی
-

تصاویر Visions
انطباق لحظه ها Calendar
تاریخ و فرهنگ  Culture
باع بهشت GanEden
درباره ما About Us
تماس با ما Contact Us
پاناروما ( سراسرنما) Panaroma

 

زیر مجموعه های
 تاریخ و فرهنگ
:
ARTICLE  مقالات
MOADIM  مناسبتها
PUBLICATIONS   کتب منتشر شده
LINKS  دیگر سایتها

Colloquial  گویشهای اصیل  
 

صفحه اول     صفحه مرجع  



در
FaceBook با 7Dorim

ارتباط برقرار کنید

 

 


 

مجموعه مقالات در حال گسترش می باشد.