ايلانوت
 

ايلانوت


אילנות


ايلانوت ilanoot  elanoot   elanutجشن ايلانوت از ديرباز، نه تنها از زيبا‌ترين سنن يهوديان به شمار مي‌رود، نيز از نگاه مذهبي آييني است مقدس كه در بين يهوديان از جايگاه ويژه‌اي برخوردار است. در كتب مقدس در رابطه با حفاظت از درختان، كشت و زرع و احترام نهادن به طبيعت آيات و روايات متعددي بيان شده است.
در سفر وييقرا فصل بيست اين‌گونه درج شده است: شش سال زراعت كن صحرايت را و شش سال هرس كن تاكستانت را و جمع كن محصولش را و در سال هفتم استراحت كامل باشد …
همچنين
در سفر دِواريم
فصل بيستم: هنگامي كه محاصره كني شهري را ايام بسياري كه جنگ كني برعليه آن كه تصرف كني آن‌را، از بين نبر درخت‌هايش را كه فرو آوري بر آن تبر، چون‌كه از آن مي‌خوري و آن‌را نبايد قطع كني
و در سفر وييقرا قدوشيم فصل نوزدهم:
هنگامي‌كه بيايد به آن سرزمين و بكاريد هر درخت خوردني، غيرقابل استفاده محسوب كنيد ميوه‌اش را براي سه‌سال اول. ميوه‌اش باشد براي شما حرام خورده نشود و در سال چهارم باشد تمام ميوه‌اش مقدس براي مدح كردن هشم و در سال پنجم بخوريد ميوه‌اش را ...
يقينا اين امر نشانگر آنست كه خداوند، علاوه‌بر انسان به طبيعت هم اصالت بخشيده ضمن آن كه انسان هم از خيلي جهات به درخت تشبيه شده است.
ايلانوت يادآور جشن پاسداري از طبيعت ، حفظ و حراست از مواهب الهي است. در فرهنگ عبري كلمه‌ي ايلان به معناي درخت و ايلانوت بيداري و حيات دوباره درختان از خواب زمستاني است كه پس از پشت سر گذاشتن زمستان دوباره مورد قضاوت قرار گرفته و شكوفه خواهند زد به عبارتي ايلانوت تولد دوباره و روز سرنوشت درختان نام گرفته.
ربان يوحنان از علماي يهود درباره اهميت درخت و درختكاري گفته است: اگر درختي را به قصد كاشتن در دست داشته‌باشي و به تو بگويند ماشيح (ناجي عالم) ظهور كرده است ابتدا درخت را در زمين بنشان سپس به استقبال ماشيح برو.
در جهان امروز، درخت و درختكاري اهميت به طبيعت، پاكي و زيبايي در محيط زيست براي انسان‌ها بسيار حائز اهميت است. بدين‌منظور ملل ديگر هم همه‌ساله، هفته‌اي را جهت تقدس و يادمان به اين امر اختصاص داده‌اند.
آنان اين ايام را مانند ايلانوت محترم شمرده، همراه با جشن و آيين‌هاي ويژه آن را به خوبي برگزار مي‌كنند. و با كاشتن يك نهال، سعي بر زيباسازي و تجديد عهد و پيمان دوستي با طبيعت دارند.
در دوران آبادي بت‌هميقداش (معبد سليمان) رسم بوده در روز ايلانوت براي كودكان نورسيده يك درخت مي‌كاشتند و هنگام رسيدن به سن ازدواج شاخه‌هاي برگ آن درختان را مي‌بريدند و آن را براي تزيين دادن خوپا (جايگاه عقد و ازدواج عروس و داماد) استفاده مي‌كردند.
همچنين از دوران گذشته علماي يهود بر اين باورند، در چنين روزي (ايلانوت) كه يادآور جشن نوروز درختان و ميوه‌هاست، نيز تجديد حيات گياهان و نمودار جوانه‌زدن درختان به شمار مي‌رود.
و با درنظر گرفتن آنكه بعضي از ارواح بر درختان حلول مي‌نمايند، توصيه كرده‌اند بازماندگان متوفي، مراسم ويژه ايلانوت را در كنار درختي ميوه‌دار انجام دهند. مراسم ايلانوت هرساله در پانزدهم شواط با خواندن براخاها (دعاها) ويژه درختان و گياهان و خوردن محصولات كشاورزي به‌ويژه هفت ميوه‌ي (گندم، جو، انگور، انجير، انار، زيتون و خرما) كه داراي اهميت خاصي هستند و در كتب مقدس (سفر دواريم فصل هشتم) به‌عنوان ميوه‌هاي بهشتي نام برده شده انجام مي‌شود. و آن نشانگر تقدس براي سرزمين مقدس، ايمان و اميد دائم به ذات الهي است و با گفتن براخا خواستار آن هستيم كه محصولات كشاورزي در سال آينده پربارتر باشد، به‌عبارتي مراسم ايلانوت بركت دادن كليه محصولات درختي و زميني است.
 

-
 


همچنین مقالات دیگر را بخوانید :
 


 مجموعه های سایت
7DORIM

 

آیین های مذهبی در تقویم عبری
شباتهای مهم سال
سلیحوت
روش هشانا
تشلیخ
کیپور
سوکا
شمینی عصرت
حنوکا
ايلانوت
پوریم
پسح
عُومِر-لگ با عومر
عید شاووعوت
تعنیت هفدهم تموز
تعنیت تشعا بِ آو
-

تصاویر Visions
انطباق لحظه ها Calendar
تاریخ و فرهنگ  Culture
باع بهشت GanEden
درباره ما About Us
تماس با ما Contact Us
پاناروما ( سراسرنما) Panaroma

 

زیر مجموعه های
 تاریخ و فرهنگ
:
ARTICLE  مقالات
MOADIM  مناسبتها
PUBLICATIONS   کتب منتشر شده
LINKS  دیگر سایتها

Colloquial  گویشهای اصیل  
 

صفحه اول     صفحه مرجع  



در
FaceBook با 7Dorim

ارتباط برقرار کنید

 

 


 

مجموعه مقالات در حال گسترش می باشد.